Op zolder liggen nog veel dagboeken in een doos. Van mijn 12e tot 16e jaar schreef ik iedere dag in mijn dagboek. Ik kreeg een donornier op mijn 11e na ruim een jaar dialyseren. Schrijven is verwerken, herkenning zoeken, gevoel van identiteit, ervaringen delen die ik als nierpatiënt niet altijd kon delen met leeftijdsgenoten.
In het tijdperk van het internet ben ik gaan bloggen: over zwangerschap na een donornier en de groei en opvoeding van ons zoontje tot ongeveer 3 jaar. Ook deel ik mijn ervaringen met de zorg op ZorgkaartNL. #ikbenzwanger.com #kindjeklein.nl #ZorgkaartNederland.nl
Bloggen is manier van uiten van verwondering, bewondering, verbazing en soms onmacht of frustratie over de zorg of zorgverleners. Maar vooral ook over mijn eigen gezondheid met een lijf dat taai, maar ook kwetsbaar en onvoorspelbaar is. En mijn gezin dat de veerkracht, doorzettingsvermogen en met portie humor altijd weer meebeweegt in het woelende water.
Mijn blogs staan nu op Patientervaringsverhalen,nl. Lees je mee?
Patientervaringsverhalen Cambes
Over patiëntervaringsverhalen.nl
Zij beheren de grootste collectie ervaringsverhalen van patiënten en naasten in Nederland. Met deze collectie leveren zij een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van het kennisdomein Patiëntenwetenschappen.
Zelfs op onze bruiloft ging alles niet zoals gedacht. #lifeofapatient Zie de rubriek ‘Ja, ik wil’ (alsnog!) vanaf pagina 38 in de #Vriendin
TIP Lees in dit magazine van Vriendin het artikel over #straatarts Michelle van Tongerlo op pagina 76.
Plaats een reactie